Меркацин

Средние цены на «Меркацин» (2015.04.10 )
Форма Цена
Раствор для инъекций 100MG №1 540.00 тенге
Раствор для инъекций 500MG №1 788.00 тенге

Добавить цены для препаратов от вашей аптеки

 

Инструкция по медицинскому применению

лекарственного средства

МЕРКАЦИН

 

Торговое название

Меркацин

 

Международное непатентованное название

Амикацин

 

Лекарственная форма

Раствор для инъекций, 100 мг/2 мл и 500 мг/2 мл

 

Состав

2 мл раствора содержат

активное вещество – амикацина сульфата (в пересчете на амикацин) 100 мг или 500 мг,

вспомогательные вещества: натрия цитрат безводный, натрия метабисульфит, кислота серная, вода для инъекций.

 

Описание

Бесцветный прозрачный раствор

 

Фармакотерапевтическая группа

Другие аминогликозиды

Код АТС J01GB06

 

Фармакологические свойства

 

Фармакокинетика

Всасывание

После внутримышечного (в/м) введения всасывается Меркацин быстро всасывается и распределяется во всех тканях организма. Максимальная концентрация в плазме крови при внутримышечном введении препарата в дозе 7,5 мг/кг – 21 мкг/мл через 1,5 часа после внутривенной (в/в) инфузии в дозе 7,5 мг/кг– 38 мкг/мл в течение 30 мин.

Распределение

Связывание с белками плазмы до 20%. Хорошо проникает и распределяется во внеклеточной жидкости. В терапевтических концентрациях амикацин обнаруживается в перикардиальной, лимфатической, перитонеальной и синовиальной жидкости. В более высоких концентрациях обнаруживается в моче, а в низких концентрациях – в бронхиальном секрете, желчи, грудном молоке, мокроте и спинномозговой жидкости.

В тканях амикацин накапливается внутриклеточно. В печени, легких, селезенке, почках и других органах с хорошим кровотоком отмечаются высокие концентрации амикацина, а в жировой ткани, мышцах и костях – более низкие концентрации.

У взрослых с неповрежденным гемато-энцефалическим барьером концентрация препарата в спинномозговой жидкости составляет 10 – 20% от концентрации в плазме, при воспалении мозговых оболочек проницаемость несколько увеличивается (до 50%). У новорожденных достигаются более высокие концентрации в спинномозговой жидкости, чем у взрослых.

Амикацин проникает через плацентарный барьер и достигает существенной концентрации в крови плода и амниотической жидкости.

Объем распределения у взрослых – 0,26 л/кг, у детей – 0,2-0,4 л/кг; у новорожденных в возрасте менее 1 недели и с массой тела менее 1,5 кг – до 0,68 л/кг; в возрасте менее 1 недели и массой тела более 1,5 кг – до 0,58 л/кг; у пациентов, страдающих муковисцидозом, - 0,3-0,39 л/кг.

Средняя терапевтическая концентрация при внутривенном или внутримышечном введении сохраняется в течение 10-12 часов.

Выведение

Период полувыведения (Т1/2) в терминальной (b) фазе у взрослых – 2-3 часа, у новорожденных – 5-8 часов, у детей более старшего возраста – 2,5-4 часа.

Конечная величина Т1/2 – более 100 часов.

Выводится с мочой в неизмененном виде путем клубочковой фильтрации (около 87% в течение 6 часов, 94% - за сутки).

Почечный клиренс – 79 – 100 мл/мин.

 

Фармакокинетика

в особых клинических случаях

При нарушении функции почек у взрослых Т1/2 (в зависимости от степени нарушения) – до 100 часов, у пациентов страдающих муковисцидозом – 1-2 ч.

У больных с ожогами и гипертермией Т1/2 может быть значительно меньше по сравнению со средними показателями вследствии повышенного клиренса.

Выводиться при гемодиализе (50% за 4-6 часов), перитонеальный диализ менее эффективен (25% за 48-72 часа).

 

Фармакодинамика

Антибиотик группы аминогликозидов. Полусинтетический антибиотик широкого спектра действия, действует бактерицидно. Связываясь с 30S субъединицей рибосом, препятствует образованию комплекса транспортной и матричной РНК, блокирует синтез белка, а также разрушает цитоплазматические мембраны бактерий.

Меркацин высоко активен в отношении грамотрицательных микроорганизмов: Klebsiella spp, Pseudomonas aeroginosa, Е.Coli, Proteus, Enterobacter spp, Serratia spp, Shigella spp, Salmonella, Providencia stuartii, Mima-Herelea, Citobacter freundii (в том числе, штаммов, резистентных к канамицину, гентамицину, тобрамицину), а также некоторых грамположительных микроорганизмов: Staphylococcus spp (в том числе, штаммов, устойчивых к пенициллину, метициллину, некоторым цефалоспоринам), некоторых штаммов Streptococcus spp. Не активен в отношении анаэробов.

При одновременном назначении с бензилпенициллином проявляется синергизм в отношении штаммов Enterococcus faecalis.

 

Показания к применению

Лечение инфекционно – воспалительных заболеваний тяжелого течения, вызванных микроорганизмами чувствительными к препарату Меркацин, а также микроорганизмами резистентными к другим аминогликозидам:

  • инфекции брюшной полости (в т.ч. перитонит)
  • септический эндокардит
  • сепсис
  • инфекции центральной нервной системы (включая менингит)
  • инфекции верхних дыхательных путей (бронхит, пневмония, эмпиема плевры, абсцесс легких)
  • гнойные инфекции кожи и мягких тканей (в т.ч. инфицированные ожоги, инфицированные язвы и пролежни различного генеза)
  • часто рецидивирующие инфекции мочеполовых путей (пиелонефрит, цистит, уретрит, простатит, гонорея)
  • инфекции желчевыводящих путей
  • инфекции костей и суставов (в т.ч. остеомиелит)
  • раневая инфекция и послеоперационные инфекции

 

Способ применения и дозы

Режим дозирования устанавливается индивидуально из расчета массы тела пациента с учетом тяжести течения и локализации инфекции, а также чувствительности возбудителя. Взрослым и детям с 12 лет назначают в/м, в/в (струйно, в течение 2 минут или капельно) по 5 мг/кг каждые 8 часов или по 7,5 мг/кг каждые 12 часов в течение 7-10 дней.

Для взрослых максимальные дозы – до 15 мг/кг в сутки, но не более 1,5 г в сутки.

При инфекции дыхательных путей, септицемии, инфекционных заболеваниях мочеполовых путей, фебрильной нейтропении доза взрослым составляет 15 мг/кг 1 раз в день в/в.

При бактериальных инфекциях мочевыводящих путей (неосложненные) - 250 мг каждые 12 часов; после сеанса гемодиализа может быть назначена дополнительная доза - 3-5 мг/кг.
Необходимую дозу препарата разводят в 100-200 мл стерильного растворителя. Концентрация амикацина в растворе для внутривенного введения не должна превышать 5 мг/мл. Для приготовления раствора препарата для внутривенного введения рекомендуется использовать растворители:
- 5% раствор глюкозы для инъекций;
- 5% раствор глюкозы и 0,2% раствор натрия хлорида для инъекций;
- 5% раствор глюкозы и 0,45% раствор натрия хлорида для инъекций;
- 0,9% раствор натрия хлорида для инъекций;
- раствор Рингера с лактатом для инъекций.
Готовят растворы непосредственно перед применением.
Как и все аминогликозиды, Меркацин не следует вводить одновременно с другими лекарственными препаратами.
Меркацин, как и все лекарственные препараты для парентерального введения, перед применением следует осматривать на наличие посторонних частиц!
Продолжительность лечения при внутривенном введении - 3-7 дней,
при внутримышечном введении - 7-10 дней.
В случае отсутствия лечебного эффекта через 3-5 дней от начала введения препарата, прием его следует прекратить и еще раз проверить чувствительность возбудителя к амикацину.
Пациентам с нарушенной функцией почек (клиренс креатинина < 50 мл/мин) препарат назначают 2 раза в день, определяя концентрацию амикацина в сыворотке крови. Общую дозу препарата по сравнению с обычной снижают путем увеличения интервалов между введениями или уменьшением дозы препарата.
Пациентам с ожогами может потребоваться доза 5-7,5 мг/кг каждые 4-6 ч в связи с более коротким T1/2 (1-1,5 ч) у этих больных.

 

Побочные действия

- ототоксические реакции препарата проявляются в виде понижения слуха (уменьшения восприятия высоких тонов) и расстройств вестибулярного аппарата (головокружение). Частота возникновения вестибулярных и слуховых расстройств повышается при почечной недостаточности. Нефротоксическое действие препарата характеризуется повышением остаточного азота сыворотки крови, снижением клиренса креатинина, олигурией, протеинурией, цилиндрурией и обычно является обратимым

- возможны также аллергические реакции (кожная сыпь, лихорадка, головная боль и др.)

- возможно развитие флебитов и перифлебитов

Очень редко

- блокада нервно-мышечной проводимости

 

Противопоказания


- повышенная чувствительность к компонентам препарата, а также к другим антибиотикам группы аминогликозидов
- тяжелые нарушения функции почек
- неврит слухового нерва
- беременность и период лактации

- нарушения вестибулярного аппарата

 

Лекарственные взаимодействия

Меркацин проявляет синергизм при взаимодействии с карбенициллином, бензилпенициллином, цефалоспоринами (у больных с тяжелой хронической почечной недостаточностью при совместном применении с бета-лактамными антибиотиками возможно снижение эффективности аминогликозидов).
Развитие нефротоксического действия может происходить при одновременном применении Меркацина с амфотерицином В, ванкомицином, метоксифлураном, энфлураном, нестероидными противовоспалительными средствами (НПВС), рентгеноконтрастными средствами, цефалотином, циклоспорином, цисплатином, полимиксинами, налидиксовой кислотой.
Усиливает миорелаксирующее действие курареподобных препаратов.
Метоксифлуран, полимиксины для парентерального введения, капреомицин и другие лекарственные средства, блокирующие нервно-мышечную передачу (галогенизированные углеводороды в качестве препаратов для ингаляционной анестезии, опиоидные анальгетики), переливание большого объема крови с цитратными консервантами - повышают риск остановки дыхания (особенно при внутрибрюшинном введении Меркацина).
Парентеральное введение индометацина повышает риск развития токсического действия аминогликозидов (увеличение T1/2 и снижение клиренса).
Амикацин уменьшает эффективность лекарственных средств для лечения миастении.
Фармацевтическая несовместимость
В растворе Меркацин несовместим с пенициллинами, гепарином, цефалоспоринами, капреомицином, амфотерицином В, гидрохлоротиазидом, эритромицином, нитрофурантоином, тиопентоном, а так же в зависимости от концентрации и состава раствора, - с витаминами группы В и С, с тетрациклинами и калия хлоридом.

 

Особые указания

Больные, получающие Меркацин, должны находиться под строгим наблюдением врача, принимая во внимание потенциальную ототоксичность и нефротоксичность аминогликозидов.
Не рекомендуется прием препарата свыше 14 дней, так как безопасность его применения свыше этого срока не установлена.
При появлении признаков ототоксичности (шум в ушах, головокружение, снижение слуха) или нефротоксичности следует прекратить прием препарата или произвести коррекцию его дозы.
Не рекомендуется одновременный или последовательный прием других аминогликозидных антибиотиков, а также других нейротоксических и нефротоксических препаратов.
К факторам, повышающим риск развития токсических эффектов, также относится преклонный возраст и состояние дегидратации.
Следует с осторожностью применять аминогликозидные антибиотики у больных с мышечными нарушениями, такими как myastenia gravis или паркинсонизм, так как эта группа антибиотиков может дополнительно усиливать мышечную слабость из-за потенциального курареподобного эффекта на нервно-мышечную передачу.
При приеме препарата Меркацин может происходить колонизация нечувствительными микроорганизмами, как и в случае приема других антибиотиков, что требует назначения соответствующего лечения.
В период лечения препаратом Меркацин во избежание превышения допустимой нормы амикацина в организме, рекомендуется определять его концентрацию в сыворотке крови. Концентрация амикацина в плазме не должна превышать 25 мкг/мл (терапевтической является концентрация 15-25 мкг/мл).
Риск ототоксичности и нефротоксичности повышен у больных с нарушением функции почек, при применении высоких доз препарата, а также при длительном лечении - в данных случаях рекомендуется проводить ежедневный контроль функции почек (значения концентрации креатинина в сыворотке или клиренс креатинина).
При неудовлетворительных аудиометрических тестах дозу препарата снижают или прекращают лечение.

Особенности влияние лекарственного средства на способность управлять транспортным средством или потенциально опасными механизмами

В период лечения необходимо соблюдать осторожность при управлении автотранспортом и потенциально опасными видами деятельности, требующими повышенной концентрации внимания и быстроты психомоторных реакций.

 

Передозировка

Симптомы: атаксия, головокружение, расстройства мочеиспускания, снижение аппетита, тошнота, рвота, звон в ушах, потеря слуха, нарушение дыхания.
Лечение: для снятия блокады нервно-мышечной передачи и ее последствий - гемодиализ или перитонеальный диализ; антихолинэстеразные средства, соли кальция, искусственная вентиляция легких, симптоматическая терапия.

 

Форма выпуска и упаковка

Раствор для внутримышечных, внутривенных инъекций во флаконе по 100 мг/2 мл или 500 мг/2 мл.
1 флакон в картонной коробке вместе с листком-вкладышем.

 

Условия хранения

Хранить при температуре не выше 25°С.

Хранить в недоступном для детей месте!

 

Срок хранения

3 года

Не применять по истечении срока годности.

 

 

Условия отпуска

из аптек

По рецепту

 

Производитель

Е.И.П.И.Ко., Египет

Тенс ов Рамадан Сити,

Первая промышленная Зона В1, а/я 149 Тенс

Произведено для «УОРЛД МЕДИЦИН», Великобритания

Дәрілік заттың медицинада

қолданылуы жөніндегі

нұсқаулық

МЕРКАЦИН

Саудалық атауы

Меркацин

Халықаралық патенттелмеген атауы

Амикацин

Дәрілік түрі

Инъекцияға арналған ерітінді, 100 мг/2 мл және 500 мг/2 мл

Құрамы

2 мл ерітіндінің құрамында

Белсенді зат – амикацин сульфаты (амикацинге шаққанда) 100 мг немесе 500 мг,

Қосымша заттар: сусыз натрий цитраты, натрий метабисульфиті, күкірт қышқылы, инъекцияға арналған су.

Сипаттамасы

Түссіз мөлдір ерітінді

Фармакотерапиялық тобы

Басқадай аминогликозидтер

АТЖ коды J01GB06

Фармакологиялық қасиеттері

Фармакокинетикасы

Сіңуі

Бұлшықет ішіне (б/і) енгізгенен кейін Меркацин жылдам сіңеді және организмнің барлық тіндерінде таралады. Қан плазмасындағы препараттың ең жоғары концентрациясы 7,5 мг/кг дозада бұлшықет ішіне енгізгеннен кейін 1,5 сағаттан соң – 21 мкг/мл, 7,5 мг/кг дозада көктамыр ішіне (к/і) инфузиялағаннан кейін 30 минут ішінде – 38 мкг/мл.

Таралуы

Плазма ақуыздарымен байланысуы 20%-ға дейін. Жақсы өтеді және жасушадан тыс барлық сұйықтықтарда таралады. Терапиялық концентрацияларда амикацин үлпершек, лимфатикалық, перитонеальді және буын сұйықтығында анықталады. Бұдан жоғары концентрацияларда несепте, ал төмен концентрацияларда – бронх сөлінісінде, өтте, емшек сүтінде, қақырықтажәне жұлын сұйықтығында анықталады.

Тіндерде амикацин жасуша ішінде жинақталады. Бауырда, өкпеде, көк бауырда, бүйректе және қан ағымы жақсы басқа ағзаларда амикациннің жоғары концентрациялары, май тіндерінде, бұлшықеттер және сүйектерде – бұдан төмен концентрациялары пайда болады.

Гемато-энцефалиялық бөгеті зақымданбаған ересектерде жұлын сұйықтығындағы препарат концентрациясы плазма концентрациясының 10 – 20% құрайды, ми қабықшалары қабынғанда өткізгіштігі біршама (50%-ға дейін) артады. Жаңа туылған нәрестелерде ең жоғары концентрациялар ересектерге қарағанда жұлын сұйықтығында анықталады.

Амикацин плацентарлы бөгет арқылы өтеді және ұрық қаны және амниотикалық сұйықтықта маңызды концентрацияға жетеді.

Ересектерде таралу көлемі – 0,26 л/кг, балаларда – 0,2-0,4 л/кг; жасы 1 аптадан кіші және дене салмағы 1,5 кг-нан кем жаңа туылған нәрестелерде – 0,68 л/кг-ға дейін; жасы 1 аптадан кіші және дене салмағы 1,5 кг-дан артықтарда – 0,58 л/кг-ға дейін; муковисцидозбен ауыратын емделушілерде - 0,3-0,39 л/кг.

Көктамыр ішіне немесе бұлшықет ішіне енгізгенде орташа терапиялық концентрациясы 10-12 сағат бойы сақталады.

Шығарылуы

Ересектерде терминальді (b) фазадағы жартылай шығарылу кезеңі (Т1/2) – 2-3 сағат, жаңа туылған нәрестелерде – 5-8 сағат, жасы үлкен балаларда – 2,5-4 сағат.

Т1/2 соңғы мәні – 100 сағаттан аса.

Несеппен өзгермеген түрде шумақтық сүзгі жолымен (шамамен 87%-ы 6 сағат бойы, 94%-ы тәулік ішінде) шығарылады.

Бүйректік клиренсі – 79 – 100 мл/мин.

Айрықша клиникалық жағдайлардағы фармакокинетикасы

Ересектерде бүйрек қызметі бұзылғанда Т1/2 (бұзылу дәрежесіне байланысты) – 100 сағатқа дейін, муковисцидозбен ауыратын емделушілерде – 1-2 сағат.

Күйген және гипертермиясы бар науқастарда Т1/2 жоғары клиренс салдарына байланысты орташа көрсеткіштермен салыстырғанда едәуір аз болуы мүмкін.

Гемодиализде (4-6 сағат ішінде 50%) шығарылады, перитонеальді диализдің тиімділігі аз (48-72 сағат ішінде 25%).

Фармакодинамикасы

Аминогликозидтер тобының антибиотигі. Әсер ауқымы кең жартылай синтетикалық антибиотик, бактерицидті әсер етеді. Рибосомдардың 30S субъбірлігімен байланыса отырып, тасымалданатын және матрицалық РНҚ кешені түзілуіне кедергі етеді, ақуыз синтезін бөгейді, сондай-ақ бактериялардың цитоплазмалық мембраналарын ыдыратады.

Меркацин грамтеріс микроорганизмдер: Klebsiella spp, Pseudomonas aeroginosa, Е.Coli, Proteus, Enterobacter spp, Serratia spp, Shigella spp, Salmonella, Providencia stuartii, Mima-Herelea, Citobacter freundii (оның ішінде канамицинге, гентамицинге, тобрамицинге төзімді штамдар), сондай-ақ кейбір грамоң микроорганизмдер: Staphylococcus spp (оның ішінде пенициллинге, метициллинге, кейбір цефалоспориндерге төзімді штамдар), Streptococcus spp кейбір штамдарына қатысты белсенділігі жоғары. Анаэробтарға қатысты белсенді емес.

Бензилпенициллинмен бір мезгілде тағайындағанда Enterococcus faecalis штамдарына қатысты синергизм байқалады.

Қолданылуы

Меркацин препаратына сезімтал микроорганизмдер, сондай-ақ аминогликозидтергі төзімді микроорганизмдер туындатқан ауыр жүретін жұқпалы – қабынбалы ауруларында:

  • іш қуысының жұқпалары (оның ішінде перитонит)
  • септидтік эндокардит
  • сепсис
  • орталық жүйке жүйесінің жұқпалары (менингитті қоса)
  • жоғары тыныс жолдарының жұқпалары (бронхит, пневмония, өкпеқап эмпиемасы, өкпе абсцесі)
  • тері және жұмсақ тіндердің іріңді жұқпалары (оның ішінде жұқпа жұқтырған күюлерде, жұқпа жұқтырған ойық жаралар және шығу тегі әр түрлі ойылуларда)
  • несеп-жыныс жолдарының жиі қайталанатын жұқпалары (пиелонефрит, цистит, уретрит, простатит, гонорея)
  • өт шығару жолдарының жұқпалары
  • сүйек және буынның жұқпалары (оның ішінде остеомиелит)
  • жара жұқпасы және операциядан кейінгі жұқпалар

Қолдану тәсілі және дозалары

Дозалау режімі жұқпаның өршу ауырлығын және жинақталуын, сондай-ақ қоздырғыштың сезімталдығын ескере отырып, емделушінің дене салмағы есебінен жеке анықталады. Ересектер және 12 жастан асқан балаларға б/і, к/і (сыздықтатып, 2 минут ішінде немесе тамшылатып) 7-10 күн бойы әрбір 8 сағат сайын 5 мг/кг-ден немесе әрбір 12 сағат сайын 7,5 мг/кг-ден.

Ересектерге арналған ең жоғары дозалары – тәулігіне 15 мг/кг, бірақ тәулігіне 1,5 г-ден кем.

Тыныс жолдарының жұқпаларында, септицемияда, несеп-жыныс жолдарының жұқпаларында, фебрильді нейтропенияда ересектердің дозасы к/і күніне 1 рет 15 мг/кг.

Несеп шығару жолдарының бактериалды жұқпаларында (асқынбаған) - әрбір 12 сағат сайын 250 мг; гемодиализ сеансынан кейін қосымша доза тағайындалады - 3-5 мг/кг.
Препараттың қажетті дозасын 100-200 мл стерильді еріткіште сұйылтады. Көктамыр ішіне енгізуге арналған ерітіндідегі амикацин концентрациясы 5 мг/мл аспауы керек. Көктамыр ішіне енгізуге арналған препарат ерітіндісі үшін мынадай еріткіштер пайдаланылуы керек:
- инъекцияға арналған глюкозаның 5% ерітіндісі;
- глюкозаның 5% ерітіндісі және инъекцияға арналған натрий хлоридінің 0,2% ерітіндісі;
- глюкозаның 5% ерітіндісі және инъекцияға арналған натрий хлоридінің 0,45% ерітіндісі;
- инъекцияға арналған натрий хлоридінің 0,9% ерітіндісі;
- инъекцияға арналған лактаты бар Рингер ерітіндісі;

Ерітінділерді тікелей қолданар алдында дайындайды.
Барлық аминогликозидтер сияқты, Меркацинді басқа дәрілік препараттармен бір мезгілде енгізуге болмайды.
Меркацинді, парентеральді енгізуге арналған басқа дәрілік препараттар сияқты бөгде бөлшектердің бар-жоқтығына тексеру керек!
Көктамыр ішіне енгізу арқылы емдеудің ұзақтығы - 3-7 күн, бұлшықет ішіне енгізу арқылы - 7-10 күн.
Емдік әсері болмаған жағдайда препаратты енгізе бастағаннан 3-5 күннен соң оны қабылдауды тоқтатып, қоздырғыштың амикацинге сезімталдығын тағы да тексеру керек.

Бүйрек қызметі бұзылған (креатинин клиренсі < 50 мл/мин) емделушілердің қан сарысуындағы амикацин концентрациясын анықтай отырып препаратты күніне 2 рет тағайындайды. Әдеттегімен салыстырғанда препараттың жалпы дозасын енгізулердің арасындағы үзілісті арттыру немесе препарат дозасын азайту арқылы төмендетеді.
Күюлері бар емделушілерге әрбір 4-6 сағат сайын 5-7,5 мг/кг доза қажет болуы мүмкін, өйткені бұл науқастардағы T1/2 (1-1,5 сағат) қысқа болады.

Жағымсыз әсерлері

- препараттың отоуытты реакциялары естудің төмендеуі (жоғарғы тондарды қабылдаудың азаюы) және вестибулярлы аппаратының (бас айналуы) бұзылуы түрінде байқалады. Вестибулярлы және естудің бұзылуының пайда болу жиілігі бүйрек жеткіліксіздігі кезінде артады Препараттың нефроуытты әсері қан сарысуының қалдық азоты артуымен, креатинин клиренсі төмендеуімен, олигурия, протеинурия, цилиндруриямен байқалады және қайтымды болады.

- сондай-ақ аллергиялық реакциялар болуы мүмкін (тері бөртпесі, қызба, бас ауыруы және т.б.)

- флебиттер және перифлебиттер дамуы мүмкін

Өте сирек

- жүйке-бұлшықет өткізгіштіктің бөгелуі.

Қолдануға болмайтын жағдайлар

- препарат компоненттеріне, сондай-ақ аминогликозидтер тобының басқа антибиотиктеріне жоғары сезімталдықта

- бүйрек қызметінің ауыр бұзылулары

- есту жүйкесінің невриті

- жүктілік және лактация кезеңі

- вестибулярлық аппараттың бұзылуы

Дәрілермен өзара әрекеттестігі

Меркацин карбенициллинмен, бензилпенициллинмен, цефалоспориндермен өзара әрекеттескенде синергизм байқатады (созылмалы ауыр бүйрек жеткіліксіздігі бар науқастарда бета-лактамды антибиотиктермен бірге қабылдағанда аминогликозидтердің тиімділігі төмендеуі мүмкін).
Меркацинді В амфотерицинмен, ванкомицинмен, метоксифлуранмен, энфлуранмен, қабынуға қарсы стероидті емес дәрілермен (ҚҚСД), рентгеноконтрастылы дәрілермен, цефалотинмен, циклоспоринмен, цисплатинмен, полимиксиндермен, налидикс қышқылымен бір мезгілде қолданғанда нефроуытты әсер дамуы мүмкін.
Кураре тәрізді препараттардың бұлшықетті босаңсытатын әсерін күшейтеді. Метоксифлуран, парентеральді енгізуге арналған полимиксиндер, капреомицин және жүйке-бұлшықет өткізгіштігін бөгейтін басқадай дәрілік заттар (ингаляциялық анестезияға арналған препараттар ретінде галогенделген көмірсутектер, апиынды анальгетиктер), цитратты консерванттармен бірге үлкен қан көлемін құю – тыныс алудың тоқтап қалу қаупін арттырады (әсіресе Меркацинді құрсақ ішіне енгізгенде).
Индометацинді парентеральді енгізу аминогликозидтердің уытты әсер даму қаупін арттырады ( T1/2 артуы және клиренстің төмендеуі).
Амикацин миастенияны емдеуге арналған дәрілік заттардың тиімділігін азайтады.

Фармацевтикалық үйлесімсіздігі

Меркацин ерітіндіде пенициллиндермен, гепаринмен, цефалоспориндермен, капреомицинмен, В амфотерицинмен, гидрохлоротиазидпен, эритромицинмен, нитрофурантоинмен, тиопентонмен, сондай-ақ ерітіндінің концентрациясы мен құрамына қарай - В және С тобының витаминдерімен, тетрациклиндермен және калий хлоридімен үйлесімсіз.

Айрықша нұсқаулар

Меркацин қабылдап жүрген науқастар аминогликозидтердің күшті отоуыттылығы мен нефроуыттылығын назарға ала отырып, дәрігердің қатаң қадағалауында болулары керек.

Препаратты 14 күннен аса қабылдауға болмайды, өйткені оны осы мерзімнен артық қолданудың қауіпсіздігі анықталмаған.
Отоуыттылық (құлақтағы шуыл, бас айналуы, естудің төмендеуі) немесе нефроуыттылық белгілері пайда болғанда препаратты қабылдауды тоқтату керек немесе оның дозасын түзету керек.
Басқа аминогликозидті антибиотиктерді, сондай-ақ нейроуытты және нефроуытты препараттарды бір мезгілде немесе бірінен соң бірін қабылдауға болмайды. Уытты әсерлердің даму қаупін арттыратын факторларға кәрілік және дегидратация жағдайы жатады.
Бұлшықеттің myastenia gravis немесе паркинсонизм сияқты бұзылулары бар науқастарда аминогликозидті антибиотиктерді сақтықпен қолдану керек, өйткені антибиотиктердің бұл тобы жүйке-бұлшықет өткізгіштікке күшті кураре тәрізді әсер етуден бұлшықет әлсіздігін қосымша күшейтуі мүмкін. Меркацин препаратын қабылдау кезінде сезімтал емес микроорганизмдер шоғыр түзуі мүмкін, басқа антибиотиктерді қабылдау кезіндегідей ол тиісті ем тағайындауды қажет.
Меркацин препаратымен емдеу кезінде амикациннің организмдегі рұқсат етілген нормасынан асуына жол бермеу үшін, оның қан сарысуындағы концентрациясын анықтау керек. Плазмадағы амикациннің концентрациясы 25 мкг/мл (15-25 мкг/мл емдік концентрация) аспауы керек.
Препараттың жоғары дозаларын қабылдағанда, сондай-ақ ұзақ уақыт емдегенде бүйрек қызметінің бұзылулары бар науқастарды отоуыттылық және нефроуыттылық қаупі жоғары - бұл жағдайларда бүйрек қызметіне күнделікті бақылау жүргізу керек (қан сарысуындағы креатинин концентрациясының мәні немесе креатинин клиренсі).
Қанағаттанарсыз аудиометриялық тестілерде препарат дозасын төмендетеді немесе емдеуді тоқтатады.

Дәрілік заттардың көлік құралдарын және қауіпті механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері

Емдеу кезінде автокөлік басқаруды және зейін қоюды және реакциялардың жылдамдығын арттыруды талап ететін қауіпті қызмет түрлерімен шұғылданғанда сақ болу керек.

Артық дозалануы

Симптомдары: атаксия, бас айналуы, несеп шығарудың бұзылуы, тәбеттің азаюы, жүрек айнуы, құсу, құлақ шуылы, естімей қалу, тыныс алудың бұзылуы.

Емдеу: жүйке-бұлшықет өткізгіштігінің және оның салдарын бөгелуін басу үшін - гемодиализ немесе перитонеальді диализ; антихолинэстеразалы дәрілер, кальций тұздары, өкпені жасанды желдету, белгілеріне қарай ем.

Шығарылу түрі және қаптамасы

Бұлшықетішілік, көктамырішілік инъекцияға арналған ерітінді құтыларда 100 мг/2 мл немесе 500 мг/2 мл-ден.
1 құты қосымша бетпен картон қорапта.

Сақтау шарттары

25°С-ден аспайтын температурада сақтау керек.

Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау керек!

Сақтау мерзімі

3 жыл.

Жарамдылық мерзімі өткеннен кейін қолдануға болмайды.

Дәріханалардан босатылу шарттары

Рецепт арқылы

Өндіруші

Е.И.П.И.Ко., Египет

Тенс ов Рамадан Сити,

В1 Бірінші өнеркәсіптік аймақ, а/ж 149 Тенс

«УОРЛД МЕДИЦИН», Ұлыбритания үшін өндірілген.

z-index